Bulimia podobnie jak anoreksja jest jednym z najczęściej występujących i najpoważniejszych zaburzeń odżywiania. Może ona przyczynić się do wielu problemów zdrowotnych. Dolegliwości te obejmują zarówno stan fizyczny organizmu, jak i zdrowie psychiczne, a także obszar pełnienia różnych ról życiowych. Objawy tego zaburzenia mogą w istotny sposób obniżać jakość życia osoby chorej, jednak dzięki dostępnym obecnie metodom terapii i pomocy leczenie bulimii jest bardzo skuteczne.

Jak rozpoznać bulimię?

Bulimia charakteryzuje się napadami obżarstwa prowadzącymi do wymiotów, występującymi na zmianę z restrykcyjnymi dietami. Zaburzenie to bardzo wyniszcza cały organizm, ponieważ sprawia, że chora osoba odczuwa napady ogromnego apetytu, które trwają od kilku do kilkunastu tygodni.

Przyczyny bulimii

Do pojawienia się tego rodzaju choroby dochodzi bardzo często przez uwarunkowania genetyczne. Występujące jakiekolwiek zaburzenia odżywiania lub problem otyłości w rodzinie zwiększają prawdopodobieństwo pojawienia się bulimii. Ryzyko pojawienia się tej choroby jest wyższe u osób posiadających cechy, tj. podatność na stres czy wysoką impulsywność. Ponadto, jeśli w rodzinie istnieją problemy, tj. przemoc, uzależnienia lub słaba komunikacja między jej członkami, częściej prowadzi to do zaburzeń odżywiania niż w rodzinach, w których takie trudności nie występują.

Objawy bulimii

W trakcie trwania choroby występują objawy, tj. suchość skóry, bóle i zawroty głowy czy zaburzenia rytmu serca. U osoby chorej na bulimię pojawiają się również obrzęki nóg i rąk, duszności, niskie ciśnienie tętnicze, zaburzenia cyklu miesiączkowego, wzmożone pragnienie i częste oddawanie moczu, duże wahania wagi, a także zmęczenie i senność. Osoby z tym zaburzeniem skarżą się również na dolegliwości w obrębie układu pokarmowego.

Metody leczenia bulimii

Osoby cierpiące na bulimię znacznie częściej podejmują się leczenia niż anorektyczki. Ich motywacja wynika z poczucia braku kontroli nad jedzeniem oraz całym swoim życiem. Bardzo często zgłaszają się do lekarza odczuwając duże wyczerpanie organizmu, które trwa już bardzo długo.

Leczenie bulimii zaczyna się od nauki odpowiedniego podejścia do jedzenia. Osoba cierpiąca na to zaburzenie spożywa w ciągu dnia kilka niewielkich posiłków aby obniżyć ryzyko prowokowania wymiotów. Chwilę po zjedzeniu dania jest obserwowana co najmniej przez godzinę, W tym czasie nie może korzystać z toalety. Początek leczenia to też czas, kiedy niezbędne jest również uzupełnienie niedoborów witamin i minerałów

W procesie leczenia bulimii najważniejsze jest kompleksowe działanie. Konieczna jest wówczas nie tylko pomoc w zmianie dotychczasowych nawyków żywieniowych, ale również tych dotyczących negatywnych schematów poznawczych oraz niskiej samooceny. Zmiany te można osiągnąć dzięki pomocy psychoterapeuty. Leczenie farmakologiczne natomiast umożliwi poprawę nastroju, a kontakt ze specjalistą do spraw żywienia pomoże wyeliminować błędy żywieniowe.

Psychoterapia

W trakcie leczenia bardzo ważne jest zastosowanie odpowiednich technik psychoterapeutycznych. Najlepsze rezultaty w leczeniu obżarstwa psychicznego przynosi psychoterapia poznawczo-behawioralna, w której uczestniczy nie tylko osoba chora, ale również jej bliscy. Taki model leczenia pozwala rozwiązać dylematy rodzinne, które nierzadko stanowią główne źródło zaburzeń odżywiania. Leczenie bulimii tą metodą pomoże także wzmocnić relacje między członkami rodziny oraz osiągnąć kompromisy na wielu płaszczyznach.

Farmakoterapia

Choć leczenie bulimii wiąże się głównie z psychoterapią, niezbędna jest czasami farmakoterapia. Lekarz ustala wówczas z pacjentką taki plan żywieniowy, który zniweluje ryzyko pojawienia się gwałtownych napadów głodu i skoków poziomu glukozy we krwi.

Współpraca z dietetykiem

Podstawową rolą dietetyka w procesie leczenia bulimii jest zniwelowanie błędów żywieniowych, które zagrażają zdrowiu i życiu pacjentki. Następnym etapem jest przywrócenie kontroli nad jedzeniem poprzez stopniowe wprowadzanie zasad prawidłowego odżywiania, które pacjentka jest w stanie zaakceptować i wprowadzić do swojego życia.

Całą terapię powinien jednak nadzorować lekarz ogólny, którego praca będzie polegała na łagodzeniu skutków przebytej choroby.

Rokowania

Regularna współpraca z doświadczonym psychoterapeutą, dietetykiem oraz psychiatrą może przyczynić się do wstępnej szybkiej poprawy stanu zdrowia osoby cierpiącej na żarłoczność psychiczną. Uwzględniając psychoterapię, farmakoterapię oraz poradnictwo dietetyczne, leczenie bulimii może okazać się bardzo skuteczne, jednak pojawiają się przypadki nawrotu choroby. Zdarza się to w szczególności, gdy u osoby chorej pojawią się duże zmiany życiowe lub sytuacje stresowe, podczas których nawet wyleczona może powrócić do starych nawyków. Dlatego, aby uskutecznić działanie terapii, osoba cierpiąca na bulimię powinna otrzymywać jak najwięcej wsparcia ze strony bliskich, którzy pomogą jej utrzymać zdrowe nawyki i podnieść jej poczucie własnej wartości.

Podsumowanie

Bulimia jest zaburzeniem odżywiania, które można skutecznie wyleczyć wdrażając całościowe leczenie. Niezbędna jest więc pomoc ze strony psychoterapeuty, współpraca z dietetykiem oraz farmakoterapia. Należy jednak uważać na sytuacje stresowe i duże zmiany życiowe, które bardzo często są czynnikiem, który prowadzi do nawrotów choroby. Niezbędna okaże się wówczas pomoc osób najbliższych oraz psychologa.